Het autistisch spectrum

Biologisch leren denken II

Veel baasjes brengen hun hond in de vakantie naar een kennel. Daarvoor moeten ze wel eerst worden ingeënt tegen het besmettelijke kennelhoestvirus. De honden steken elkaar aan, hoe verklaar je het anders?

Onze psyche, hersenen en organen zijn één biologische unit, die altijd synchroon zijn met elkaar. De hersenen zijn de computer van het lichaam. Een “knoppenbalk”, met voor ieder weefseltype van ieder orgaan een specifiek relais van waaruit dát weefsel wordt AANGESTUURD. Deze relais hebben ook een noodprogramma, dat wordt geactiveerd bij een levensbedreigende gebeurtenis. Einstein zei: “Look deep into nature, and then you will understand everything better”!

Het “knopje” van het bronchiale slijmvlies bevindt zich in de rechter sensorische cortex, die van het strottenhoofdslijmvlies precies daar tegenover.

In de natuur is het gescheiden raken van de kudde of het verliezen van het territorium potentieel dodelijk! Reutjes reageren op een territoriumangst met het terugtrekken van het bronchiale slijmvlies*. Met een wijder lumen wordt de inlaat naar de longen groter, zodat meer zuurstof kan worden aangewend om beter te kunnen VECHTEN. Teefjes lijden een schrikangst. Dat activeert het speciaalprogramma van het strottenhoofdslijmvlies, dat zich in de stressfase ook terugtrekt*. Ook hier is het doel meer lucht, om beter te kunnen VLUCHTEN.

Als de honden weer veilig thuis zijn herstelt het slijmvlies. Symptomen zijn zwelling, jeuk (vandaar de hoest) en wat koorts. M.a.w. “kennelhoest” is de HELINGSFASE van het strottenhoofd- of bronchiale slijmvlies a.g.v. een schrik- of territoriumangst.

Ook onze “puppy’s” worden soms achtergelaten in een “kennel”. Als dat voor het kind erg stressvol was wordt potentieel hetzelfde speciaalprogramma geactiveerd als bij de dieren. Maar er is meer.

Het strottenhoofdrelais omvat het centrum van broca (spraakcentrum). Wanneer de schrikangst ook een impact heeft op het relais van de naastgelegen strottenhoofdspieren, in de motorische cortex, zien we spierverlammingen en een “spraakstoornis” of “vertraagde spraak-taalontwikkeling”. Wanneer het “diertje” óók niet weet waar het thuishoort, of anderszins bedreigd wordt in zijn “territorium”, trekt het zich verder terug (selectief mutisme) of wordt agressief (ADHD). Zie daar twee labels uit het “autistisch spectrum”! Te zeggen dat het een stoornis heeft is extra bedreigend en voert het vaak alleen maar verder van huis.

De overlevingsprogramma’s van ons lichaam laten zich eenvoudig herkennen, als je biologisch kunt denken. Dat werpt een nieuw licht op de pedagogiek! Als de hersenen de één op één schakel zijn tussen de psyche en het lichaam, dan verandert alles! Dan materialiseren wij ons lichaam en onze omgeving met onze gedachten. Dan zijn wij spirituele wezens, in een menselijke ervaring. Plotseling denken we niet meer in atomen, in fouten van de natuur en in beperkingen, maar in trillingen en in potentie.

Onze kinderen schreeuwen om die omslag.

*indien rechtspotig

Facebook
Twitter
LinkedIn

css.php
Wandelen met Basso
Marathon van Berlijn

Ik werd op mijn 22e als zij-instromer toegelaten tot de Pabo in Doetinchem. Tot dan toe was ik industrieel uitbener op een vleesverwerkingsbedrijf, zonder vooropleiding. Na de Pabo heb ik me ingeschreven voor de studie Geschiedenis op de Universiteit van Nijmegen. Om die studie te bekostigen werkte ik op een onderwijsinstituut, waar ik middelbare scholieren begeleidde. Ik begon me daar ook bezig te houden met de doorontwikkeling en verkoop van een leerlingvolgsysteem voor Speciaal Onderwijs. Al snel kreeg ik de kans om de software-afdeling van dat instituut over te nemen. Ik besloot toen om mijn studie Geschiedenis af te breken en werd de eigenaar van DataCare. Geschiedenis bleef een passie van me, maar dan wel de “geheime geschiedenis”, waar je de ware oorzaken van gebeurtenissen vindt.

Door heel hard te werken werd DataCare rond 2008 uiteindelijk leider in de markt van het Speciaal Onderwijs, maar toen onze toenmalige applicatie “end of life” was vond ik het moeilijk om een goede opvolger te maken. Bovendien werd mijn broer in die periode ziek, waardoor mijn aandacht zich steeds meer richtte op het onderwerp “ziekte en gezondheid”. Na zijn overlijden begon ik steeds meer te lezen, deed verschillende Boeddhistische Sesshins en reisde over de wereld om verder te studeren. En terwijl mijn geldelijke “eigen vermogen” steeds minder werd, werd een ander eigen vermogen steeds groter. Maar dan een vermogen dat ECHT is. Ik ontwikkelde een nieuw begrip van wie wij zijn als mens, schreef het boek Wessel en kreeg een nieuwe bedoeling met mijn bedrijf DataCare.

In 2017 werd ik lid van het Learning GNM Teacher Team van Caroline Markolin PhD en besteedde ik veel tijd aan de vertaling van Caroline’s website naar www.germaansegeneeskunde.nl, de domeinnaam die ik erfde van Bert van Grondelle, waar ik ook verschillende GNM-seminars bij heb gevolgd. Langzamerhand verlegde ik mijn focus weer terug naar DataCare en stuurde ik, met een nieuwe visie en nieuwe energie, de ontwikkeling aan van een nieuwe generatie software; EduMaps, een applicatie waar leerlingen in een eigen ritme leerroutes kunnen bewandelen. Ook zijn we met EduMaps minder afhankelijk van de standaardboekjes en daarmee van het “standaardverhaal”, omdat scholen zelf hun content, leermiddelen en lessen kunnen koppelen. Dit stelt ons in staat om ook te verwijzen naar alternatieve en nieuwe zienswijzen, over bepaalde onderwerpen. En dat is hard nodig!

Met de Authentic Living Academy probeer ik hetzelfde te bereiken voor docenten als wat ik met EduMaps voor leerlingen doe: een platform creëren waar alternatieve en nieuwe zienswijzen voor het Onderwijs en de Jeugdzorg een kans krijgen.

Arjen Lievers

December 2020